Precies een jaar geleden…

Precies een jaar geleden…

In juni 2017, nu drie jaar geleden, was ik na een bewogen tijd klaar voor een ENORM avontuur.

Of nouja “klaar”. Ik deed het. Ik vertrok samen met mijn vriend voor twee jaar naar de Amerikaanse stad Austin.

Zeggen dat iets je leuk lijkt is 1. Het daadwerkelijk DOEN is een volgende stap. En ik ben zo trots op ons dat wij dit gewoon hebben gedaan.

Dit vertel ik je, omdat ik je geen geromantiseerd beeld wil afgeven. In je hart voelen dat iets een juiste stap is, betekent niet dat het makkelijk is. Het betekent dat je radicale keuzes moet maken, zonder dat je van tevoren weet wat de uitkomst gaat zijn.

Ik kan je namelijk vertellen: in een vliegtuig stappen met het idee twee jaar lang NIET terug te komen, is retespannend (een heel exciting tegelijk). Al helemaal als je naar een plek vertrekt waar je nog nooit bent geweest en niemand kent.

Tegelijkertijd lag hier voor mij het állergrootste cadeau. Het was precies wat ik op dat moment nodig had. Avontuur, loslaten en gewoon GAAN!!

Hoor je wat ik zeg? Ik zeg niet: Zeker weten. Dubbel checken. Loslaten. En dan GAAN!

Nee, eerst loslaten. Bereid zijn om in het diepe te springen.

Dat is eng. Dat is spannend. Maar dat is ook zó nodig. Een grotere daad van zelfvertrouwen is er namelijk niet.

Wil je jezelf ooit weer krachtig en zelfverzekerd voelen, dan is het nodig om spannende stappen te zetten. Stappen waarvan je niet zeker weet wat de uitkomst gaat zijn. Dan gebeurt er namelijk iets super vets: JIJ gaat (in het moment) oplossingen zoeken en de leiding pakken!

Want, zonder dat ik mensen kende, de plek had gezien of ons appartement had geïnspecteerd, wist ik 1 dingen zeker, en dat was: ik ben met mezelf!

Door de lessen die ik uit mijn burn-out had geleerd wist ik dat ik mezelf kon redden. Dat mijn lichaam tegen me kon werken om het af te remmen (uit liefde), maar óók voor me kon werken en me kon herstellen (ook uit liefde). Mijn lijf handelde dus altijd vanuit liefde. Waarom zou ik dan bang zijn?

Heb je het zo weleens bekeken?

Nu, precies een jaar na onze terugkomst, kan ik niet in woorden uitdrukken HOE belangrijk mijn tijd in het buitenland voor mij (en voor ons) is geweest.

In deze prachtstad heb ik eindeloos veel lessen geleerd. Ontdekt hoe sterk en zelfstandig ik ben. Ik heb ervaren dat ik in staat ben een geweldig thuis te creëren aan de andere kant van de wereld. Ik kan van niets iets bouwen.

Die ervaring had ik niet gehad als ik nooit had losgelaten. Als ik niet in het diepe was gesprongen.

Sterker nog, die dosis zelfvertrouwen is het resultaat van het keer op keer de diepte in springen. Niet van het dubbelchecken, zeker weken en alle doemscenario’s uitsluiten.

Het gaat er veel meer om dat je bereid bent om jezelf tegen te komen en dat dit geen reden is om iets te laten. Zie het wagen van de sprong als een uitnodiging om jezelf te leren kennen en helpen!

Spannende stappen vragen moed en geven soms twijfels. Maar laat dat NOOIT een reden zijn om iets NIET te doen. Hier ligt namelijk jouw groei.

Ik herinner mezelf niet voor niets altijd aan onderstaande quote.

“What if I fall? Oh, but darling, what if you fly?”

Dit gun ik jou ook! Ben jij klaar om een sprong te wagen en iets buiten je comfortzone te doen? Deel het gerust met me, door hieronder te reageren. Ik ben reuze benieuwd en sta als cheerleader klaar!

Liefs, Marie-Elize

Geen reactie's

Geef een reactie